ಕಲ್ಪನೆ ಮತ್ತು ವಾಸ್ತವ
ನೀ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸಿದ್ದು
ನಿನ್ನನ್ನು ನೀನೇ ಪ್ರಿತಿಸಿದಂತೆ
ನನ್ನೆಲ್ಲವು ನೀನಾದದ್ದು
ನನ್ನೆದೆಯ ತಾಳಕ್ಕೆ
ಪ್ರೇಮರಾಗ ಹಾಡಿಸಿದ್ದು
ನನಗಿನ್ನೂ ನೆನಪಿದೆ.
ಸೂರ್ಯ ರಂಗಾದ ಹೊತ್ತು
ನೀನು ಬಂದೆ
ನವ್ಯತೆಯ ಸಿಂಚನವಿಲ್ಲ
ರಂಗಿನ ಸೊಬಗೂ ಇರಲಿಲ್ಲ
ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ನೀನು
ನೀನೇ ಆಗಿದ್ದೆ
ಭವಿಷ್ಯದ ಕನಸುಗಳಲ್ಲಿ
ನನಗೆ ನಂಬಿಕೆ ಇರಲಿಲ್ಲ
ಆದರೂ ನಾ ನಿನ್ನ ಬಯಸಿದೆ,
ಯಾವದಕ್ಕಾಗಿಯೋ ಏನೋ
ನನ್ನೊಳಗೆ ಪ್ರೀತಿಸಿದೆ
ಅಲ್ಲಿ ನಿವೇದನೆ ಇರಲಿಲ್ಲ
ಸುಪ್ತವಾದ ಬಯಕೆಗಳೆಲ್ಲ
ನನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ತಬ್ಧವಾಗಿ
ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿದ ಮೌನದೊಂದಿಗೆ
ಕಣ್ಣನೋಟದ ಭಾಷೆಯೊಳಗೆ
ಲೀನವಾಗುತ್ತಿದ್ದೆವೇನೋ?
ವಾಸ್ತವದ ಸೆಳೆತದಲ್ಲಿ
ಬಯಕೆಗಳ ಸ್ಪಂದನದ
ರಾಗ ತಾಳಗಳಿಗೆ
ಭಾವದ ಸಂಗಮವಾಗಿತ್ತು
ಹಿತವಾದ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ
ಶಾಶ್ವತ ಬದುಕಿನ ಕನಸಿತ್ತು
ಕಾಲದ ಕ್ಷಣ.....
ನಿಶ್ಚಲವಾಗಲಿ ಎನ್ನುವ
ಅದಮ್ಯವಾದ ಹಂಬಲವಿತ್ತು
ಜೇನಿಗಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾದ
ನವಿರಾದ ಕಂಪನದೊಂದಿಗಿನ
ಬಯಕೆಯ ಹಸಿವಿತ್ತು
ಅದು ಚಿರಂತನವಾಗಿತ್ತು
ಘಾಡವಾದ ಕನಸ ಮುತ್ತು
ಒಡೆದು ತಿಳಿಯಾಗಿ
ಕಣ್ಬಿಟ್ಟಾಗ ಪಕ ಪಕನೆ
ನಗುವ ಬೆಳ್ಳಿ ಚುಕ್ಕೆ
ನನ್ನ ಆಶೆಗಳೆಲ್ಲ
ಕನಸಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ ಏನೋ
ಅಂದು ಅನ್ನಿಸಿದಾಗ ನಾನು..
ನಿರಾಶೆಯ ನೋವಲ್ಲಿ ಬೆಂದದ್ದು
ನಿನಗೆಲ್ಲಿ ಗೊತ್ತಿತ್ತು?...........
ಕಾಮೆಂಟ್ಗಳಿಲ್ಲ:
ಕಾಮೆಂಟ್ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿ